Usłyszałem w serialu "Californication", odszukałem i spodobało się. Ostatnio słucham głównie tego soundtracku i płytki Jeniferever "Spring tides". Jedno i drugie warte polecenia. :)

„Przez ponad 20 lat pracy psychiatrycznej" - pisze dr Thomas Szasz - „nigdy nie spotkałem psychologa klinicznego, który doniósłby na podstawie planowanego testu, że pacjent jest normalną, zdrową psychicznie osobą. Podczas, gdy niektóre czarownice mogły przeżyć próbę wody przez pławienie, żaden «wariat» nie jest w stanie przejść pomyślnie testów psychologicznych... nie ma zachowania lub osoby, której nowoczesny psychiatra nie mógłby w sposób budzący zaufanie zdiagnozować jako nienormalnej lub chorej".

Rozbawił mnie ten tekst :D

Trafiłem na to niedawno, wklejam, bo myślę, że warto popularyzować piosenkę i historię o której opowiada. To hołd szwedzkiego zespołu metalowego Sabaton dla polskich bohaterów bitwy pod Wizną. 40 na 1 to symboliczne oddanie dysproporcji między siłami niemieckim i polskimi.

We wrześniu 1939r., 720 polskich żołnierzy przez 3 dni stawiało tam zaciekły opór 42 tys. żołnierzy Wermachtu - na jednego Polaka przypadało więc faktycznie 58 Niemców ze wsparciem artylerii, lotnictwa i ciężkiego sprzętu. Polakom udało się zatrzymać niemiecką ofensywę, walczyli do końca. Dowódca obrony jednego z odcinków w okolicy Wizny, kpt. Władysław Raginis, złożył przysięgę, że żywy nie odda bronionego terenu. Po wyczerpaniu amnunicji nakazał pozostałym przy życiu żołnierzom poddać się a sam popełnił samobójstwo. Kilkudziesięciu żołnierzy dostało się do niewoli, reszta bohaterskich obrońców Wizny zginęła. Kapitan Raginis został pośmiertnie odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari.

Na koncert wyruszyć czas. "Grał już ten krasnal w za dużym garniturze?" - podsłuchuję rozmowę jakichś rozbawionych, starszych facetów. Jeszcze nie grał. Zobaczymy, sprawdzimy tego krasnala na polskiej ziemi. Po drodze mijam jakiś domek z gatunku rudera, w oknie wystawiony głośnik i leci... "Optimistic". No, no... coraz ciekawiej się zapowiada :) Idę spacerkiem ulicą Garbary, miasto trochę pustawe, dopiero za Rynkiem trafiam na falę przeważnie młodych ludzi idących w jednym kierunku. No to dalszą orientację w terenie mam już z głowy - wystarczy trzymać się tłumu. Cytadela. Bramka i sprawdzanie co też mam w torbie. Dość pobieżne, bo za mną napiera już tłum a każda sekunda to dodatkowy zator. Trochę żałuję teraz, że nie wziąłem aparatu - przemycić go, to byłby żaden problem. Znajduję sobie miejsce. Support jak zwykle w takich sytuacjach jednym uchem wpada, drugim wypada. Wyczekiwanie na Radioheadów. Światło i... zaczyna się - pierwsze dźwięki "15 steps".

Koncert był dobry, ale nie jakoś oszałamiająco dobry. Było okej - po prostu poprawnie. Wiele z tych piosenek ma niesamowity potencjał, dużo zależy od nagłośnienia i aktualnej formy Thoma i całego zespołu jak je zagrają - czy tak, że powie się sobie: "OK - dobra, to jest ten kawałek", czy tak, że kopara opadnie po prostu na ziemię. Wczoraj miałem wrażenie, że w większości przypadków zachodziła ta pierwsza wersja. Ale może to tylko moje odczucie... Poszczególne punkty programu zaliczone, dużo piosenek z "In Rainbows", trochę ze starszych płyt, trochę znanych powszechnie hiciorów jak "Karma Police", czy "Paranoid Android", no i zaskoczenie: nieśmiertelny "Creep" na koniec. Thom zdaje się powiedział, że zagrają go dlatego, że nie byli u nas już tak 'fucking long', jeśli dobrze go usłyszałem. W każdym razie 'fucking long', z całą pewnością nie byli. :)

Co więcej. Poznęcali się trochę nad "Idioteque", ale w kierunku, który mi się podobał i którego można się było po nich spodziewać. To nie było i nie miało być 'radio-friendly': 3 minutowa pioseneczka w wygładzonej wersji dokładnie jak z płyty, oklaski zachwytu i jedziemy dalej. Co na mnie zrobilo największe wrażenie? Chyba niesamowite "Street Spirit" i "Lucky" (ciary chodziły mi po plecach), "15 steps" (świetne mocne uderzenie na wejście), zdecydowanie "Optimistic", może "Idioteque" właśnie. Trochę mnie rozczarowało wykonanie "Nude", czyli zmodyfikowanej wersji "Big ideas". Słyszałem jak Thom potrafi niesamowicie to zaśpiewać, a tutaj było tak sobie. Ale ja po prostu uwielbiam dawną, czysto gitarową wersję tej piosenki i nie podoba mi się to co Radiogłowi z nią zrobili, więc może jestem z założenia nieobiektywny w temacie. Momentami brakowało mi trochę więcej mocniejszych brzmień, takiego rockowego powera - większość piosenek z "In rainbows" jest dość minorowa i "wyjec z piekła rodem" jak sam Thom kiedyś o sobie powiedział, miał pole do popisu ;) Choć równowaga była względnie zachowana.

Oczywiście został gigantyczny niedosyt, bo moja setlista byłaby inna i wybrałbym im wiele innych piosenek, które też chciałbym usłyszeć na żywo, ale to już niedosyt nie do uniknięcia - wpisany w każdy koncert ulubionego zespołu. Moja mała-priv-setlista (całkowicie niemożliwa do zrealizowania :) : "You", "Thinking about you", "Fake plastic trees", "Talk Show Host", "Sing a song for you", "Union", "Killer cars", "Faithless The Wonderboy", "A Reminder", "Polyethylene", "India Rubber". To są też przepiękne piosenki, a w większości dużo mniej znane.

Najważniejsze, że wreszcie przyjechali, byli tutaj i zagrali dobry koncert. Oby następny raz nie był za kolejne 15 lat :)

A tutaj więcej na ten temat:

http://polskatimes.pl/gloswielkopolski/stronaglowna/155617,koncert-radiohead-na-poznanskiej-cytadeli-adrenalina-prosto,id,t.html#material_1

No to jestem w Poznaniu i czekam na dzisiejszy koncert Radiohead. Tak z pobieżnego zwiedzania bardzo spodobało mi się miasto - szkoda, że jest tak daleko. Trochę mnie tylko zaskoczyło, że ok 19 na Św Marcinie było tak pustawo. Spodziewałem się czegoś na kształt krakowskich tłumów, widać Poznań żyje jakimś swoim, mniej intensywnym rytmem, którego jeszcze nie znam. . . Za to dziś na Cytadeli tłumów pewnie będzie aż nadto. Zobaczymy, ciekaw jestem bardzo co zagrają i jak to wszystko wyjdzie. :)

Kiedy codzienność zmęczy ci oczy
A skrzydeł nie masz, by odfrunąć
Narasta w tobie chęć, by się stoczyć
Wypoczynkowo obsunąć
Nie ma powodu się niepokoić
Gdy sens tej zasady uchwycicie
Staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

Być wzorem dla samego siebie
Modelem opiewanym w pieśniach
Bardzo chwalebne, ale sam nie wiesz
Kiedy sam siebie zaczniesz przedrzeźniać
Życie to nie jest jeszcze życiorys
Życie powstaje w brudnopisie
Tylko staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

Kiedy już wlazłeś pod górę
Nerwy ci drgają napiętą struną
Czas spuścić z tonu, trochę się stoczyć
Wypoczynkowo obsunąć
Pora balladkę w morał ustroić
Więc - chociaż bywa rozmaicie
Staczać się trzeba powoli
Żeby starczyło na całe życie

"Powrót do Garden State" - niedawno odkryty film i soundtrack. Bardzo mi się spodobał :)

źródło: http://www.powstanie-warszawskie-1944.pl/



Samoloty...

Wolny naród musi być, wolny naród
Trzeci dzień jak pale ogniem wilczura pysk
Setny świński blondyn z trupią główką polazł ziemie gryźć, ziemie gryźć, ziemie gryźć
Gar gówna tym gówno ryją i pstryczek w nos
Rykoszet rozpieprzył zboże w kiter no spale
papieros papieros papieros, papieros, papieros szlos, szlos, szlos

Barykado nasza Polsko mała - Idź pod prąd !
Na barykadzie na Rejtana jeden z drugm będzie w portki rżnąć, w portki rżnąć, w portki rżnąć
Żaden to wstyd wszak wszyscyśmy tutaj wiarą dusz
Polka na RKM i granaty - Orkiestra dusz

Pałacyk Michla Żytnia Wola bronią jej chłopcy spod parasola
Pałacyk Michla Żytnia Wola bronią jej chłopcy spod parasola
Pałacyk Michla Żytnia Wola bronią jej chłopcy spod parasola
Pałacyk Michla Żytnia Wola bronią jej chłopcy spod parasola

Słychać krok miarowy, krok szkopy w bok
Bo grupy szturmowe idą walą

"Tu zęby mamy wilcze, a czapki na bakier
Tu się Prusakom siada na karku okrakiem" - Zbigniew Jasiński aka Rudy

Słychać krok miarowy, krok szkopy w bok
Bo grupy szturmowe idą walą

"Tu zęby mamy wilcze, a czapki na bakier(...)
Tu się Prusakom siada na karku okrakiem(...)"

By nie wpuścić Hitlerowców do nieba !

Kolejny dzień jak pale ogniem wilczura pysk
Kolejny świński blondyn z trupią główką polazł ziemie gryźć, ziemie gryźć, ziemie gryźć
Gar gówna tym gówno ryją i pstryczek w nos
Rykoszet rozpieprzył zboże w kiter no spale
papieros papieros papieros, papieros, papieros

Barykado nasza Polsko mała - Idź pod prąd !
Na barykadzie na Rejtana jeden z drugm będzie w portki rżnąć, w portki rżnąć, w portki rżnąć
Żaden to wstyd wszak wszyscyśmy tutaj wiarą dusz

Lao Che - "Barykada"